[romantik müzik çalıyor]
[yankılanır] Atla.
Ben yakalarım.
[vapur düdüğü öter]
-[iç çeker] -[müzik biter]
[acıyla irkilir]
Ah!
[Boran horluyor]
[telefon titreşir]
Efendim ablacığım?
Bak bu sefer barıştınız Deniz abiyle.
Sen nereden biliyorsun ya barıştığımızı?
Kapının önünde kocaman bir koli var çünkü. Deniz Derenoğlu yazıyor.
Ha, o şeyden o ya, eski adres diye gelmiş.
Barıştığımızı nereden biliyorsun diye sordun.
[iç çeker] Çünkü bir gelişme var.
-Biz, Deniz'le Kapadokya'dayız. -Ne?
Boran'la gidecektiniz?
Aşkım, şu an her şey zaten çok karışık. Bir de sen sorma lütfen.
Ay abla… Anlat hemen, ne oldu?
Ben ne anlatacağım ya. Sen söyle. Başvurunu yaptın mı?
Hazırladım istenilen belgeleri de…
Ödeme yapmak gerek değil mi?
Evet abla.
Tamam ablacığım, ben halledeceğim onu. Kaç günümüz var?
Bir hafta kadar.
Tamam. Sen şimdi evin keyfini çıkar.
Ben zaten bir aksilik olmazsa yarın dönüyorum, konuşuruz.
-Tamam. -Öpüyorum çok.
Ben de çok öptüm.
[sakin müzik çalar]
[burnunu çeker]
[eşyalar tıngırdar]
-Günaydın. -Günaydın.
Ben burada mı sızmışım ya?
Hı hı.
Evi göstermek için getirdim seni ama koltuğu görünce sızmışsın.
-Çok içmişsin galiba. -Fikret çok içirdi bana.
Fikret kim?
Havaalanında telefonumu alan adam.
Ha, sen o yüzden mi dönmedin benim aramalarıma?
Güneş, aradım ben de seni, mesaj da attım.
-Ama sen de dönmedin. -Of!
[keskin nefes alır]
Evle ilgili bir şeyleri çözmeye çalışıyordum. Pardon.
Tamam, geldim ben. Çözelim hadi.
E…
Aslında şu an pek gerek kalmadı.
-Avukat girdi devreye. -Hmm.
Pervin ile avukat, görüşmeye başladılar.
Bundan sonrasını Pervin halleder bence.
Sevgili mi oldular?
[gülümser]
Aşk diyarı Kapadokya ha?
Ya…
Güzel.
Güneş.
Bakarsın burası bize de iyi gelir.
Ne dersin?
[iç çeker]
[fısıldar] Bir dakika.
[iç çeker]
Ne yapıyorsun?
[dil şaklatır]
Nasılım böyle?
Anlamıyorum şu an.
Bir saniye.
Ya, ben aslında buraya gelmeden önce her şeyi ayarlamıştım.
Şapka, gözlük, fular vs. vs.
Ama o kafayla nasıl bindim uçağa?
Havaalanına nasıl geldim? Hiçbir şey hatırlamıyorum.
Yani?
Yani…
Beni, senin yanında Mr. Alpha diye çekerlerse ifşa olmayalım diyorum.
Ha. Yok. Gerek yok. Otel zaten…
Evet.
Evet ya, doğru söylüyorsun.
Hatta ne yapalım biliyor musun?
-Ben şimdi gideyim. Sen hiç çıkma. -Hı.
Ben sana gideyim bir şeyler alayım getireyim, olur mu?
Şapka, gözlük gibi mi?
Evet. Şapka, gözlük falan alırım.
Zaten biz birlikte çıkmadığımız sürece sıkıntı yok.
Yani sen tek çıksan da seni tanımazlar.
-Sen hiç merak etme. -[telefon titreşir]
Ben bahsetmem zaten kimseye sevgiliyiz diye.
Hı hı. Dün otele söylemişsin ama.
Hadi be. Ya çok sarhoştum.
Çok özür dilerim Güneş ya.
Kızdın mı?
Kızmadım.
Halledeceğim ben onu. [iç çeker]
Boran.
Kusura bakma gerçekten.
Biliyorum, yardımcı olmak istiyorsun.
Ama şu an burası çok karışık ve benim kendim halletmem lazım.
Tamam. Sen nasıl istersen.
Teşekkür ederim her şey için.
Rica ederim. Her zaman.
O zaman ben şimdi gideyim.
-Yazarım ben sana. -Tamam.
-[iç çeker]
-Ha, Güneş. -Hı?
Bu, Tom Cruise'un Top Gun filmindeki pilot gözlükleri var ya.
Ha?
Ondan bulursan eğer…
-Öyle mi diyorsun? -Tabii.
Kemikli ya benim yüzüm.
[Boran] Dikkat et.
Güneşciğim canım, yeni gördüm mesajını. Hayrola sabah sabah,
kavga mı ettiniz yoksa?
Yok, hayır Pervin o yüzden yazmadım.
Partiden sonra bir gelişme oldu da.
Konuşabilir miyiz diye, o yüzden yazmıştım.
Bak. Yazımı yetiştiremiyorum deme sakın bana.
Yazı…
Yazı çok iyi durumda, hatta Kapadokya hikâyesi geliyor.
Hah. İyi güzel.
E, Deniz'le de barıştınız artık. Ha?
Bak. Bol bol aşk istiyorum tamam mı?
Aşk, aşk olsun.
Aşk dolu bir yazı olsun istiyorum. Tamam mı hayatım?
Evet.
Ha, biliyor musun,
Mesude bize mektuplar bırakmış.
Her yeni durakta mektup alıyoruz. Şimdi yeni durağa gidiyorum.
Ay, olay. Ne hoş.
Bunu da yaz, unutma. Ekle bunu da yazıya.
Sen ne soracaktın bana?
Şey diyecektim ya. Deniz'i biliyorsun,
plan programını onu biraz darladı.
Mahir'i bir süre idare edebilir misin diyecektim.
[güler] Ay o sizinle çok ilgilendi zaten,
azıcık da benimle ilgilensin.
Tamam. Siz vekâletnameyi verin, gerisini bana bırakın,
tamam mı hayatım?
-Harikasın, çok teşekkür ederim. -Hadi bekliyorum yazını bak.
Bol bol aşk.
İyi eğlenceler canlarım, aşklarım. Hadi bay bay.
[iç çeker]
Deniz.
[Deniz] Buradayım.
Üf.
[kapı kapanır]
Sen neredeydin?
Mesude'nin evindeydim.
Sen erken gelmişsin.
Bizim bu tasarladığımız mağazalar için şu mahzeni bir geleyim göreyim istedim.
-Kasvetli bir yermiş. -Kimse de yok.
Burada bu saatte ne yapmamızı istemiş olabilir bu kadın?
Özellikle bu mahzeni seçmiş. Acaba bir yere mektup falan mı sakladı?
Püf… Ya valla sıkıldım bu oyunlardan ha.
Tamam o zaman,
hemen gidelim Mahir'in yanına notere.
Vekâlet için imzamızı verelim, uzatmayalım hiç.
O, Güneş Hanım.
Ne oldu, Mesude Hanımın son arzusunu yerine getirme planın?
Bak gördün mü, sen de… Sen de hızlanmaya başladın.
Çok güzel.
Oyun oynamak istemiyorum artık.
[iç çeker] Çok güzel, ben de. Çıkalım hadi.
Açılmıyor.
-Ne açılmıyor? -Kapı…
-Açılmıyor. -Ne demek o ya? Aç şu kapıyı.
Açsana.
Açılsa açacağım Güneşciğim, açılmıyor.
Pardon, kimse var mı?
Ne demek açılmıyor ya? Niye kapattın kapıyı ya.
-En son sen girdin, Güneş. -Ha ben yaptım yani,
yine suçlu benim.
Tabii ki ya, ben her şeyde her zaman suçlu benim zaten. Ben…
-Ben niye böyle bir insan oldum ya? -Abartma, tamam Güneş.
-Ne yapıyorsun ya? -[iç çeker]
Kırabilir misin?
Saçmalama. Arayalım açsınlar.
Al! Al, çekmiyor.
Ya kır şunu, kır şunu ya, kır.
Sana ne oluyor ya, bir sakin olur musun?
Yapmamız gereken bir sürü iş var, burada sıkıştık kaldık.
Mahir bizi noterde bekliyor, bizi orada bulamazsa, eve giderse…
-E gitsin ne olacak, orada da… -Hayır gitmesin.
Ya gitsin, bulamazsa evde imza atmak için buraya gelecek.
Bulurlar bir şekilde, daha iyi işte.
Gitmesin, tamam mı?
Şu an herkes olduğu yerde durabilir mi? Kimse hiçbir şey yapmasın, rica ediyorum.
Sen ne bakıyorsun öyle, kırsana kapıyı.
Nasıl kıracağım mahzen kapısını?
Ne yapacağız?
[dil şaklatır] Bir tur falan, bir şey geçer şimdi.
Üf!
Biri var mı? Biz burada kaldık da.
Dur bakayım bir. Dur dur.
Dışarıdan mı kitlendi, ne oldu bu?
Ulan bu yeni kapıları da herhâlde çift sürgülü yapıyorlar, ne enteresan.
Başlayacağım şimdi senin proje incelemene.
Tel tokayla falan açıyorlar ya, öyle bir şey mi lazım acaba?
Var mı tel tokan? Ver.
Yok ben kullanamıyorum, kafamı çok acıtıyor ya, çok.
Anladım. Velev ki var,
ben nasıl açacağım tel tokayla kapıyı, hırsız mıyım ben?
Sen bana laf yetiştireceğine kapıyı açsana.
-Mimar değil misin sen? -Mimarlık öyle bir şey değil de…
-Gerçekten, hiç öyle bir şey değil. -[iç çeker]
Uf! Soğukmuş burası ya.
Teşekkür ederim.
Şarap?
Yok. Sarhoş gibiyim zaten.
Sen, niye sarhoş gibisin hakikaten.
Bir dümen çevirmiyorsun değil mi yine?
Ne… Ne dümeni çevireceğim ben ya?
[burun çeker]
Yeterli oksijen var mıdır burada?
Hatta sen bilirsin, burası kaç metreküptür?
Hakikaten, kaç metreküp olduğunu bilsek oksijeni hesaplayabilecek misin?
Yapacak daha iyi bir işimiz mi var sence şu an?
Ne bileyim, az konuşuruz daha az oksijen harcarız.
Otur lütfen şuraya, güzelce dinlen, açarlar birazdan gel.
[Güneş iç çeker]
[romantik müzik çalıyor]
-[iç çeker, homurdanır] -[iç çeker]
Günaydın.
Günaydın. [gülümser]
-Sen uyanık mısın ya? -Hı hı.
Hayır uyuyorsun.
[dil şaklatır]
[iç çeker] Uyumuyorum.
[homurdanır] Dilek diliyorum.
Dilek mi diliyorsun?
Ne diliyorsun bana da söyle.
-Ne? -[güler, iç çeker]
Ya da tamam, söyleme.
Kabul olursa söylersin, olur mu?
Tamam.
[iç çeker] Dur bakayım kabul olmuş mu.
A, a! Vallaha olmuş. Ne çabuk ya, hayret.
-Tamam, bende sıra, ben de dileyim. -Tamam. Dile bakalım.
-[derin nefes alır] -Diliyorum.
Bekliyorum.
[kapı çalar]
Yok artık.
Ne diledin tam olarak sabah sabah? Hı?
Güneş.
-Nasıl bir dilek ya bu? -Bilmem.
-Bilmem mi? -Hı hı.
Senin dilediğin yanında değil mi, ne demek bilmem ya?
Pişt!
Nereye? Güneş!
Ya var ya… [gülümser]
-Merhaba. -Sizin evde kedi var mı?
Bu evde mi?
Hayır, yok.
[iç çeker] Bizde de yok.
Ben zaten köpek istiyorum.
İnsanların en iyi dostu köpeklermiş.
Sen köpekleri seviyor musun?
Evet, çok severim.
Köpeklerin bir yaşı, insanların yedi yaşı kadarmış.
-Hım? -Ben yedi yaşındayım.
Sen kimsin?
Ben Ege.
-Memnun oldum Ege. Ben de Güneş. -[Deniz iç çeker]
Ege.
Hayırdır abiciğim sabah sabah? Hı?
Vay, çok güzel oğlum.
[güler]
E, Ege bizim karşı evde oturuyor.
Böyle arada kaçıp kaçıp bana gelir, sağ olsun.
Güneş köpekleri çok seviyor.
Sen bir köpek al.
Sen yokken ben varım be Deniz'im. Ben bakarım.
Yapma ya.
Ege sen evden mi kaçtın?
Annenler seni merak etmez mi?
Etmezler, evi terk ettim diye not bıraktım.
Not mu? Ulan yine kapıma gidip tebeşirle bir şeyler mi yazdın?
-[güler] -Hı?
Ege daha yedi yaşında.
Çizerek kendini daha iyi ifade edebiliyor.
Hım…
Sen hiç yedi yaşında olmadın mı?
-[güler] -Uf, delireceğim Güneş'e oğlum,
âşık oldum yemin ederim.
[güler]
Hasta herif ya. [güler]
Ege. Hadi gözlerini kapat, bir dilek tut.
[dil şaklatır] Bir pazarımız, hafta sonumuz var. Hayır, Allah aşkına.
-Egeciğim, aç abiciğim gözünü. -[Güneş] Karışma.
-Egeciğim, tutma. -Hayır. Tut…
-Aç bakayım göz… Yavrucuğum… -Karışma çocuğa. Deniz ya!
Bilmiyorsun, tanımıyorsun. Bana güven bir.
-Aç çocuğum gözünü? Bak bakayım bana. -Tuttun mu? Dileğini tuttun mu Ege?
Ege tutma oğlum. Pişt. Duyuyor musun lan?
[Deniz] Her gün parktayız, burayı mı diledin gerçekten Egeciğim, hı?
Dur bakalım, yeni kaydırak gelmiş mi?
[güler]
İşte ne kadar mutlu, fena mı ettik gelerek?
Yani bizim de bir hafta sonumuz vardı, biz de mutlu olabilirdik.
Mutsuz musun yani?
Onu demiyorum da, eğlenebilirdik yani.
-İyi, gel eğlenelim. -Nereye?
-Ne oluyor ya? -Gel gel gel gel.
FOTOĞRAF KABİNİ
[romantik müzik çalıyor]
Hım… [güler]
[deklanşör sesleri]
-Ne? Sen? -Hı?
Olmaz mı?
-[güler] -[öpücük atar]
Sen ne dilemiştin ya?
-Ben mi? -Hı.
Hep böyle bir arada olmayı.
-A… Vallaha mı? -Hı.
[hüzünlü müzik çalıyor]
Uyumuyorum, dilek diliyorum.
Hatırladın mı?
[iç çeker]
Evet.
[müzik biter]
-Kapının açılmasını dilemişsindir umarım. -[güler]
[iç çeker]
Deniz.
Sen hâlâ bana güvenmiyorsun değil mi?
Burada kilitli kalmamız dışında çok bir sorun yok.
Alay etme, ciddi bir şey sordum.
[iç çeker]
Sana güvenebilir miyim, Güneş?
Kimseyle paylaşmadan, kimin ne dediğini umursamadan bir ilişki kurabilir misin?
Şu kapı açıldığında bir problem çıkmayacağına güvenebilir miyim?
Her ilişkide inişler, çıkışlar, sorunlar olur.
Çözümün bu muydu?
Böyle kestirip atmak mıydı?
Ayrıca sen hiç benim açımdan düşündün mü?
Kaç yıllık sevgilim, bir hata yaptım diye karşıma geçmiş,
ben sana güvenmiyorum diye bağırıyor.
Bir hata sadece.
Sen aylarca benim adım atmamı bekledin, öyle mi?
Sen hesabınla, yaptıklarınla o kadar meşguldün ki,
hiçbir zaman önceliğin biz olmadık Allah aşkına.
Atsaydın ne olacaktı o adımı?
Bizim için en azından bir şey yapmış olsaydın.
-[iç çeker] -Hiçbir zaman elini taşın altına koymadın.
Tam olarak ne yapıyorum şurada? Ne için geldim buraya?
-Ha? Niye geldim ben? -Evet,
tam olarak onu soruyorum. Niye geldin buraya Deniz?
Sen niye buradasın?
Yardım etmek için.
Evi almak için Mr. Alpha'ya ihtiyacın vardı, ben de geldim.
Sen hiçbir zaman Mr. Alpha olmak istemedin ki.
Bahanen bu mu ya senin?
Sen gerçekleri söylesene bana.
Sen ne istiyorsun?
Niye buradasın? Ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum?
Söyle. Ne istiyorsun?
Öyle mi?
[kapı açılır]
Merhaba.
-Merhaba. -[resepsiyonist] Merhabalar. Hoş geldiniz.
Hoş bulduk. Rica etsem bunu Güneş Güner'in odasına iletir misiniz?
[resepsiyonist] Tabii ki. Bir notunuz var mıydı?
Notum üzerinde.
-Telefonla ulaşamadım. -Hım.
-Kolay gelsin. -Teşekkürler.
[gerilimli müzik çalıyor]
[resepsiyonist] 203 numaralı odaya bir paket var.
Concierge'den aldırır mısınız? Kolay gelsin.
[telefon kapanır]
Havlumu aldım, temizliğe gerek yok, teşekkür ederim.
[Hakan] Özgen?
Neredesin hayatım?
Bakayım. Burada da yok.
Nerede bu Özgen?
Özgen?
İnanamıyorum sana.
Kim bu adam?
-Ne bileyim ben? -Kardeşim,
sen kimsin benim kız arkadaşımın yanında?
Bana mı diyorsunuz?
Bana nasıl açıklayacaksın bunu Özgen?
Sessiz olursan, herkes bize bakıyor.
Çok özür dilerim, kusura bakmayın. Yazık, adam ilgi ve oyun bağımlısı galiba.
-Bırak onu, konuşma onunla. -Ay…
Bana geri dön Özgen.
Sen o şansını çoktan kaybettin canım.
Git kendine başka yalandan kız arkadaş bul.
-Yalan değildi yaşadıklarımız. -Hım.
Beni yatakta bastığın her kadın bizi birbirimize daha da yakınlaştırmadı mı?
A! [dil şaklatır]
-Yok teyzeciğim, öyle değil. -Teyze mi?
Ablacığım öyle. Öyle. Bu adam öyle bir tezgâh kurmuş ki.
Aldattığı kız arkadaşlarından ayrılırken bile beni de kandırdı. Öyle düşünün.
-Bir de niye? -A! Kandırmış.
Bir yemek ısmarlamamak için. O kadar da koca yürekli bir adam.
-Ben, onlarla yemek yemek istemiyorum. -Hı hı.
-Ben, seninle yemeğe çıkmak istiyorum. -Ay… Bırak bu oyunları. Vallahi sıkıldım.
Oyun falan değil. Gerçek.
-Şşt. -Hı?
Çıkalım mı bir yemeğe?
Ben bu numaraları yemiyorum.
Ayrıca ne konuşacağım ben seninle yemekte? Hı?
Yeni kız düşürme metotlarını mı?
Yo… Sana yurt dışından aldığım aşk romanlarını konuşuruz.
Okudum ben hep onları dönüş uçuşlarında.
-Gerçekten mi? -[güler]
Ya niye sana yalan söylediğimi düşünüyorsun?
Ay, ama niye düşünüyorum acaba?
Yatağa atmak istediğin herkese sahte bir isim verdiğin için olabilir mi?
[barista] Parla Hanım?
[iç çeker]
[barista] Parla Hanım?
-Sana mı diyor? -Yo…
Parla Hanım, Caramel Macchiato'nuz.
Hiç sevmem ki Caramel Macchiato.
[güler]
Ay tamam ya.
-Niye bağırıyorsun aşkım sen de. -[barista] Buyurun.
-[Özgen güler] Rezalet. -[güler]
Buyurun Parla Hanım. Buyurun. [alaycı güler]
Mesude'den mektup almadık mahzende bak, mektubu bulmayı unuttuk.
Kapı açılmasaydı senin ne istediğini buluyorduk az kalsın ama…
İkimiz için başka bir şey bulduk.
Mesude de bunu isterdi.
Ne kaldı başka?
Ne istemiş Mesude?
[yankılanır] Atla.
Atlar.
Atları görmemizi istemiş.
Atlar.
Sen görmek istiyor musun?
Evet.
Hadi gidelim o zaman.
Atlara.
[Rauf] Deniz, madem Kapadokya'dasın
şu bizim Vinyard müşterimizin,
şarap mahzeni konseptli dükkân projesi için görüşelim istedik.
Deniz, aslında Rauf Bey'e konuştuklarımızı aktardım ama kendisi senden duymak istedi.
-Evet. -E, şöyle…
Hakan'la konuştuklarımıza ek olarak daha bu sabah bir mahzendeydim Rauf Bey.
Foto. Foto.
E, şunu söyleyebilirim mekânın giriş deneyimiyle alakalı olarak yeni paftada
bu kapıları daha geniş ölçekli gösterecek bir tasarıma gidebiliriz.
[Rauf] Maliyetler artmadığı sürece sorun olmaz.
Sen bu tabloda bir sorun görüyor musun Deniz?
Yani yok. Hayır. Hayır görmüyorum. Hayır, bir sorun görmüyorum.
Peki Londra işi ne durumda?
Londra işi, Deniz'in yakın markajında, Rauf Bey.
[Deniz] Dediğim gibi her şey yolunda,
kontrolüm altında. İyi çalışmalar. Hay aksi.
-Deniz? -Hoşça kalın. Bye bye.
[hat meşgul tonu]
At mıydı o?
Ay…
-Güneş nerede? -Orada.
[dramatik müzik çalıyor]
Güneş.
[motor durur]
[müzik biter]
İyi misin?
Niye hep aynı şeyi yapıyorum bilmiyorum.
Neyi yapıyorsun?
Eğer iki günde yazımı yetiştiremezsem gerçekten kovulabilirim.
Ben burada aşk bulmacası çözmeye çalışıyorum.
Ev kazanmaya çalışıyorum.
[alaycı güler]
Sen haklıydın.
Mektupta ne yazıyordu biliyor musun?
Mesude, aşkıyla burada tanışmış.
Haklısın.
Bizim aşkımızı bize anlatan bir kadının kurduğu oyunu oynuyoruz.
Biz, kız kardeşinin sorununu çözmeye çalışıyoruz burada.
Hayır, sadece onu yapmıyoruz.
Oyun oynuyoruz.
Bunun farkında olup da gardını indirmeyen de sensin.
Benim niye gardım var acaba, kendi gururumu korumak için olabilir mi?
Ha?
Herifin biriyle foto atıp sonra, bana hâlâ güvenmiyor musun diyen sen değil misin?
-Ben kafamda mı kuruyorum bunları? -Benim. Evet, benim.
Başka bir kadının, benim kaskımla benim hayatımı yaşadığını gören de benim.
-Ben vermedim diyorum ya. -Bırak.
Sana aldığım kaskı niye vereyim?
Muhtemelen yazılarını takip etmiş, beni denemek için takmış kendi kendine.
Ne yapabilirim?
İyi, sınavdan geçememişsin belli ki.
Yıllardır, insanların dikkatini çekecek hikâyeler yazmak için çabalıyorum.
Ben daha kendi hikâyemi nasıl yazacağım, onu bilmiyorum.
Kendi hikâyeni yazmak mı istiyorsun yoksa birlikte bir hikâyemiz mi olsun istiyorsun
buna bir karar ver artık Güneş.
[dramatik müzik çalıyor]
Hadi gidelim şu vekâleti imzalayalım. İnsanlar bekliyor.
Bekle.
Çiftlikten gelip alsınlar.
Aynen, çiftlikten gelip alsınlar.
[müzik biter]
Ay…
Oh…
Özgen kuş.
Hah…
[güler] Ya bunun, i…
Vav!
-Hakan? -Beren.
Hoş geldin, nasılsın?
Şaşkınım. I… Şaşkın.
[güler]
E… [boğazını temizler]
Senin, e, ne işin var, e, Özgen'in evinde?
Biz Deniz'le Güneş ayrıldıktan sonra, Özgen'le görüşmeye devam ettik.
Hiç merak etmiyorum. [güler]
[Özgen] Beren?
-Aşkım, hoş geldin. Gelsene. -[Beren güler]
Yok, ben… Iı, kaçayım. [güler]
Hi! Film gecesi günü.
Çok özür dilerim aşkım, benim tamamen aklımdan çıkmış.
Onu görebiliyorum zaten.
Gelir misin? Kapıda duruyorsun.
Ya hayır gideceğim, haberleşiriz sonra tamam.
Hayır gel lütfen…
Kızım, Hakan da aşk romanları okuyan ve aşk klasikleri izleyen bir adam çıktı.
-İnanabiliyor musun? -Ya? Çok güzel.
-[güler] Bana bak. -Hı?
Ne film çeviriyorsunuz, bana her şeyi anlatacaksın, tamam mı?
-Arayacağım seni. -Tamam.
Hadi tadını çıkar şimdi.
[güler]
Manyak.
-Dikkat et. -[Beren öpücük yapar]
Aşkım, bunlar çok güzel.
[kedi miyavlar]
-Aa… -[kedi miyavlar]
Ay, kuşum.
[Boran] Akşam seni yeni evinde bekliyorum.
Of!
[iç çeker]
[Güneş] Biliyorum, bunu okuyanların bazıları gizemli aşkı,
bazıları da aşkın yolculuğunu takip etmeyi seviyor.
Bense, yaşadığım hikâyenin gizemli yolculuğunu anlatmayı seviyorum.
Kapadokya, herkesi mutlu edecek bir hikâyenin başlangıcıydı.
Burada her durakta, asla unutamayacağım anılar biriktirdim.
Hayata âşık bir kadın karşıladı bizi.
Bu tutkulu hayat hikâyesini, onun kaleminden okudum.
Aşka inancını ve inadını tanıdım.
Bu da size benim kalemimden, bir aşk mektubu olsun.
[Mahir] İş bu vekâletname, özgür irademle ve baskı altında kalmadan verilmiş olup
yukarıda belirtilen yetkiler
vekilim avukat Mahir Temiz'e devredilmiştir.
Tamam?
Buyurun.
Hayrola. Bir sorun mu var?
[iç çeker]
E dün gece hareketli bir geceydi tabii.
Hepimiz yorulduk.
Hı…
Siz de mi döküldünüz çocuklar?
-Hı hı. -Biraz.
[Güneş] Kapadokya'da bambaşka bir kadınla tanıştım.
Başka insanlara ilham olan, cesaret veren.
İyi ki aşk var dedirten bir kadın bize hikâyeleriyle rehber oldu.
Böylece ben de, kendi hikâyemi sadece
birlikte bir hayat kurabileceğim biriyle yazabileceğimi ögrendim.
[Mahir] Eğer içinize sinmeyen bir şey varsa
biz bu vekâlet işini erteleyebiliriz.
Yok uzatmayalım. Biz vekâletimizi verelim.
-Siz de satış işlemlerini başlatın lütfen. -Peki.
O hâlde, şuraya bir imza rica edeceğim.
Evet, öyle yapalım.
[Güneş] İnsanın kalbi eviymiş.
Ve kalbi de evi gibi,
istediğinde kapılarını açıp istediğinde kilit vurabileceğin bir yermiş.
Ve her zaman olduğu gibi,
aşkta da istediğinde çıkıp gidebileceğini bilmek gerekirmiş.
[Mahir] Tamam.
Ben de şuralara…
Ha bu arada ne diyeceğim, yarın gidiyormuşsunuz madem,
diyorum ki bu akşam şöyle hep beraber
-otelde bir yemek mi yesek? -A!
-Iı… Benim küçük bir işim var da… -Denizciğim bak, hiç itiraz istemiyoruz.
Mahir Bey'in size son bir sürprizi varmış galiba.
-Değil mi? -Var.
Peki madem.
Yiyelim son akşam yemeğimizi.
[Mahir] Harika.
[Güneş] Ögrendim ki aşk, kimi zaman sol göğsünde taşıdığın bir anıymış.
Aşk için kimi zaman dörtnala koşmak da varmış.
Hiç bilmediğin yollarda kaybolmak da.
Kapadokya'da aşk, kimi zaman elimizde şekillenen çamur gibiydi aslında.
Bizzat kendi ellerimle şekil verdiğim bir emekti aşk.
Peki aşk, neye dönüşeceğine, nasıl bir şey istediğine de kendimizin karar verdiği
bir emekse eğer, onu koruyup kollamamız gerekmez mi?
[alaycı güler]
Sen ciddi misin?
[gerilimli müzik çalıyor]
[karşılıklı iç çekerler]
[müzik biter]
Sürprizleri sevmiyorsun, biliyorum. Planlı adamsın sen.
Niye geldin Umay?
Konuşmak için geldim Deniz.
Arasaydın.
[alaycı güler]
Aslında tatilini bölmek istemiyorum.
Çok şıksın.
Güneş'le planın mı var?
Ne yapacaksın Umay?
Anlamadım.
Evet, Güneş'le bu akşam bir yemeğe davetliyiz.
[iç çeker]
Bak, seni kırmak istemiyorum ama istediklerimi yapmakta özgürüm, değil mi?
Yanılıyor muyum?
Özgürsün.
Yaparsın tabii.
Ben hiç, e, bölmeyeyim senin programını.
Biz başka zaman konuşuruz seninle.
İyi eğlenceler.
Sağ ol.
[fısıldar] Hay Allah'ım ya…
Güneş'in erkek arkadaşı da geliyor mu?
[dramatik müzik çalıyor]
Ha?
[Güneş] Ancak aşkta dikkatli olman gerekiyor.
Çünkü en ufak bir hatada yaptığın her şey devrilebiliyor.
Bambaşka bir şeye dönüşüyor.
Kalkıp buraya kadar gelmiş ya.
[Güneş] Burada karar senin.
Ya o çamuru bir kez daha bıkmadan, usanmadan, vazgeçmeden,
yeniden yoğurup şekillendireceksin.
Ya da orada öylece bırakacaksın.
-[iç çeker] -[müzik biter]
Deniz.
[piyano çalıyor]
Denizciğim, e anlat bakalım nasıl geçti?
Atlar, balonlar, takip ettik.
Görüyoruz hep paylaşımlardan.
-Hım. -Evet. I…
İlk defa geldik.
İlk defa gelince tabii hemen her şeyi yapmak istiyor insan.
I… İyiydi ama, güzeldi.
Biraz da yormuş galiba.
Yoruldum, e, yorucu yani. İnsan yoruluyor tabii.
[Pervin] E, tabii canım.
[romantik müzik çalıyor]
[Pervin] Ay ama biz hiç binmedik o atlara. Bir dahaki sefere istiyorum ben de.
-E, müsaadenizle… -Elbette.
Sen ata mı binmek istiyorsun?
Ay ben çok severim.
Güneş biraz konuş…
Bu elbise?
Yakışmamış mı?
Teşekkür ederim.
Tam benim bedenim.
Normalde denemeden almak zor.
Umay.
E… Güneş bir saniye müsaade eder misin? Döneceğim hemen.
[kapı yumruklanıyor]
Umay bak bu yaptığın daha önceki…
Sen ne yaptın?
Ne yapmışım?
Sana aldığım elbisenin aynısını gidip Güneş'e göndermişsin, kız…
Kız ben aldım zannediyor.
Bana aldığın elbiseyi hatırlıyorsun demek.
Güneş'in reminder'ları olmadan da bir şeyleri hatırlayabiliyorsun bak.
Umaycığım, sen iyi misin?
Sen ne olsun istiyorsun?
Nasıl hissettiğimi bir kez olsun anla istiyorum, Deniz.
Aslında belki de, sen o elbiseyi Güneş için almak istemiştin.
Gittikçe daha kötü bir hâl almaya başladın bak buna bir noktada dur demen lazım.
Biz Güneş'le bir şey çözmek için buradayız.
Bir de takip etmişsin beni buralara kadar gelip.
Takip falan etmedim.
Güneş zaten her gittiği yeri etiketliyor.
-Konuşmak için geldim Deniz. -Ara o zaman,
konuşmak istiyorsan beni arayacaksın. Anladın mı?
Bana bir şey anlatmak istiyorsan böyle düzenbazlıklar yapmayacaksın.
Madem derdin benimle, kızın ne günahı var ya? Kızın ne…
Güneş'in ne suçu var söyle bana.
Bana ne ya Güneş'ten?
Yeter, bana ne ya Güneş'ten?
Bana ne Deniz?
Ben buraya kadar bunu konuşmak için gelmiş olabilir miyim ya seninle?
[iç çeker]
Sen sözünün eri adamsın ya.
Sen sözüne sahip çıkarsın ya.
Belki bilmek istersin diye düşündüm.
İstesen de istemesen de, bizim de seninle çözmemiz gereken bir konu var Deniz.
Umay ne diyorsun gerçekten?
Hamileyim.
[dramatik müzik çalıyor]
[Mahir] E, Pervin Hanım, demek gidiyorsunuz.
Kim bilir bir daha ne zaman gelirsiniz?
E artık sizi bekleriz İstanbul'a Mahir Bey.
Hım. [güler] Olabilir aslında, epeydir görmedim İstanbul'u.
Ama, çok kalabalık, her yer insan.
-Ben kayboluyorum onun içinde. -A… Benim bildiğim çok sakin yerler var.
[Mahir] Ha…
[boğazını temizler]
[Pervin] Gezdirmek isterim bir gün sizi. Hı?
-Elbette. Çok da güzel olur. -[Pervin güler]
-[Mahir] Seninle her yer güzel. -[Pervin kıkırdar]
Güneş. Nereye?
Ben…
Midem iyi değil, müsaadenizle.
E… Midem diyor, bir ilaç mı bulsaydık.
Ben ararım şimdi birazdan.
["Geçmiyor Zaman" çalıyor]
[öfler]
[haykırır]
Kimi için gurur, kimi için cesaret.
Aşkta çoğu zaman, sonunu göremediğimiz şeye cesaret edemiyoruz.
[nefes nefese, burnunu çeker]
Aşkı tanımaya. Kabul etmeye. Ve yaşamaya.
[öfler]
[homurdanır, nefes nefese]
Ay haberi ögrenemeden gittiler bunlar.
Hmm.
Vallahi çatlayacağım meraktan. Söyle bari, bana söyle Mahir.
-Kim aldı bu evi? -Tamam tamam sakin ol, söyleyeceğim.
Genç bir beyefendi almış, kaporasını da yatırmış.
Sevdiği hanımefendiye, o evde evlenme teklif edecekmiş.
[Güneş] Aşk, bir eşikten geçip seni bekleyenlerle
yüzleşme cesaretiymiş aslında.
Yalnız cesurların üstünden atlayabileceği, yanan ateşin anılarıymış aşk.
Güle güle Kapadokya.
Çok güzel anılarım oldu.
Seni özleyeceğim.