ÇIKIŞ
[irkilir]
[Güneş] Ben sana böyle mi anlattım Özgen?
Hayatım soruyorum sadece.
Yani hikâye oraya gelecekse
oraya varacaksa aradaki şeyleri hızlı hızlı geç diye.
Kızım sana hiçbir şey anlatılmıyor ya.
Hayatım sen boş ver onu.
Sen bana anlat. Ben dinliyorum seni.
Şimdi… Koştu uçağa yetişti. Yanına oturdu.
Tam böyle elleriniz birbirine değecekken fake attı ve
geriye doğru yaslandı.
Okay. Tamam. Sonra?
Sonra…
Sonra uyudu.
Ay… Ben… Ama ya… Tahmin ediyordum Deniz'in bir uyuzluk yapacağını.
Benim hikâyem, benim tahminim çok daha iyiydi. Değil mi yani?
Sonuçta öpüşürken o emniyet kemeri metaforları falan…
-Fark ettiniz değil mi onları? Anladınız. -[güler]
Bak sana bir iyilik yapacak ya, burnundan getirecek göreceksin yani.
İyiliğini yaparken şovunu da yapacak işte. Aman, üf!
Erkek… Ne bekliyorsunuz?
Şey… Yanında mı şu an?
Otele geldik şimdi.
Ay çok romantik ya.
Ya çok romantik, çok. Sorma.
[iç çeker] Tamam. Bu kadar mı yani? Bütün yol uyudu mu bu adam?
Yok. Sonra kutlama için uyandı.
Ne kutlaması be? Baştan anlat bakayım.
Güneş Hanım ve Deniz Bey için.
-Teşekkür ederiz. -Afiyet olsun.
Pervin'in işi.
Hemen başladık mı? Daha Kapadokya hava sahasına inmedik ya.
A, şey… Bir şey soracağım.
Sizin ilk Kapadokya'nız mı?
-Evet. -Ay, çok romans.
[gülümser] Çok romans.
Pervin için çekmemiz lazım bunu. Post girmem için yapmış belli ki.
İyi, çek.
Senin de görünmen lazım Deniz.
Ben çekeyim mi? Ben çekeyim.
-Bak sen tut bunu. Tut sen bunu. -[Güneş] Yok. Gerek…
-Yok. -Tut sen onu.
Hah. Cookie de çıksın mı abisi?
Ablacığım gerek yok. Hiç gerek yok ya.
-[geveler] Çekiyor vallaha. -I…
Niye yüzünü kapatıyor bu?
Utanmasana oğlum. Utanma. Bak. Sen de bak.
-Niye kapatıyor? -Yüzü görünmesin onun.
Utandığından değil.
Allah Allah.
Ablacığım sen şu Cookie'ni bir alır mısın benden ya? Rica edeceğim.
Lütfen. Tamam teşekkürler.
Sağ olun yine de.
[yolcu] Allah Allah.
[Güneş] Yine de…
-Bir şey soracağım. -Hı.
Niye yüzünü saklıyor bu? Evli mi?
Dı… Değil.
Sevgilin yani?
[Beren, telefonda] Peki niye vazgeçti sence Boran?
Bilmiyorum ki. Bir de arıyorum açmıyor.
Böyle yapması normal mi?
Bir şey olmuş olmasın çocuğa.
Iı… Deniz'i görüp mü acaba vazgeçti diyeceğim de…
Tanımıyor Deniz'i sonuçta, değil mi?
Aman neyse ya. İyi ki vazgeçmiş boş verin.
Belki de… Daha fazla başka bir adamı oynamak istemedi.
O da olabilir.
Bir şey soracağım. Bu kadarcık mı?
Yani anlatacağın şey bu kadar mı? Havada Deniz'le…
Ha? Güneş?
[Beren] Güneş?
Hayatım iyi misin?
İyiyim. İyiyim iyiyim.
Şey yapacağız işte ya… Avukatın yanında sevgili gibi takılacağız.
Sonra da evi satmak istiyoruz deyip döneceğiz. Hepsi bu.
İyi tamam. Haber ver bize mutlaka olur mu?
Evet evet, haber ver. Evi göster, çok merak ediyorum, öleceğim meraktan.
[telefon çalıyor]
-Özgen. -[Özgen] Ellerinize sağlık efendim.
Tebrik ediyorum. İşlem tamam.
Binmiş mi Deniz uçağa?
Ya tabii ki binmiş.
Ya biz boşa mı okuyoruz o aşk romanlarını.
Yalnız bu sefer sana aşk romanı yok.
Çünkü uçağı ben de kaçırdım Boran'ı devireceğim diye.
Hakikaten, sen nasıl aldın adamı pistten?
-[Hakan] Açılın! Açılın! -[sürücü] Beyefendi…
-Ayağa kalkmayın. Yasak. -Pardon.
Hop hop hop…
Beyefendi!
Yahu daha dikkatli… Çarpıyordun neredeyse.
Ben kullanmıyordum ki.
İyi misiniz?
İyiyim. Çek elini, çek.
Hayret bir şey ya.
Buyurun, gidebiliriz.
Kullanamıyorsanız bırakın kardeşim şu buggy'i.
Hayret bir şey ya.
-Hoş geldiniz buyurun. -Hoş bulduk.
Güneş…
Güneş Hanım geçtiler.
Hah! Süper.
Ha, bilet…
Telefonda olacaktı da…
Telefon yok.
Kimliğinizi ve biletinizi görebilir miyim?
E… Boran ben.
Boran Saygun.
Kimliğinizi görmeden işlem yapamıyorum.
Prosedür diyorsunuz.
İşiniz bu tabii ki. Bir saniye. Çok pardon.
[telefon titriyor]
[Özgen] Adamın telefonunu mu aldın?
Ya biz mafya mıyız Hakan?
Biz mafya değiliz.
Biz romantik bir çeteyiz.
Aşk olsun.
Ne yapayım? O an aklıma öyle bir çözüm geldi.
Geri vereceğim herhâlde. Çalmadım adamın telefonunu.
A! Dur, dur, dur. Deniz arıyor Deniz.
Arayacağım seni.
-Efendim? -Hah, Hakan,
mesaj attım aldın mı?
Kapadokya'dayım ben.
Öyle mi? Ben de seni beklerken uçağı kaçırdım.
Benim bir işim var.
Güneş'e yardım edip döneceğim. Tamam?
Hadi haberleşiriz.
RESEPSİYON
[öksürür] Merhabalar.
O! Merhaba.
Avukatınız Mahir Temiz.
-Güneş Güner. -Memnun oldum.
Deniz Derenoğlu.
Yani, Mr. Alpha.
Teşekkürler.
Memnun oldum.
Herhâlde önce Mesude Hanım'ın bıraktığı mülkü görmek istersiniz.
-Lütfen. -Hı hı.
Bu arada…
Yanlış anlamazsanız,
vasiyete istinaden size bazı sorular sormam gerekecek.
İlişkinizle ilgili. Umarım sorun olmaz.
-Yok yok… -[Mahir] Hım.
Yok yok yok… Ol… Olmaz. Sorun yok yani. İlişkimizde hiçbir sorun yok ki bizim.
-Neden olsun? -Yok.
Ben de bir sorun olduğunu düşünmemiştim zaten. Sadece…
[güler] Ne bileyim.
Fotoğraflarınıza bakarken
biraz daha sıkı fıkı bir çift göreceğimi hayal etmiştim.
Ama sizin mesafeli bir ilişkiniz var galiba.
Yoo…
[güler]
[Mahir] Evet.
[fısıldar] Abartma istersen.
-Buyurun gidelim. -Hay hay.
-Hemen bir çantamı alıp geleyim. -Elbette.
[derin nefes verir]
-[Güneş] Elimi tut. -Hı?
Elimi tut.
O ne içten sevgi gösterisiydi öyle.
Dalga geçme. Gülme, yürü.
Çekiştirme, geliyorum Güneş.
-Senkronlu yürür müsün? -Ne?
Solsa sol, sağsa sağ, hadi.
Yapamıyorsun. Sol elimi mi tutsan?
-Hah. Gel şimdi. -Abartma bak.
Bak, nasıl oldu?
Hadi abartma.
Selam, beklettik kusura bakmayın.
Hadi bakalım.
[Mahir] Geldikten bir yıl sonra Mesude Hanım'la tanıştık.
Dokuz yıl boyunca ben her gün buraya gelip gittim.
İyi bir insandı.
Sizin ne kadar oldu?
-İki. -İki mi?
Hı hı.
İki… İki değil.
Aslında şöyle, ıı… O iki sene Deniz'in benim peşimde olduğu süre.
Sonra üzerine üç, üç buçuk sene ilişki.
Aşağı yukarı iki, üç buçuk, üç.
-Ortalama. -Anladım.
Evimiz burası.
-Ne anlatıyorsun ya? -Yalan mı söyleyeyim?
-Dikkat edin kaymayın. -Evet aşkım, dikkat et kayma.
Kayma.
Buyurun.
[Güneş gülümser]
Mesude Hanım burada mı yaşıyordu?
[Mahir] Evet.
Kendisi epey varlıklı bir hanımefendiydi.
-Biraz da ilginç bir insandı. -[güler]
[Deniz] Tanımadığı birine ev bırakmasından ilginçliğini anladık zaten.
-[Mahir] Hı? -[Deniz] Hı?
Hayatım sen yolda çok mu yoruldun?
E, hayır hayatım, şey…
Avukat bey de bahsetti ya, Mesude Hanım'ın ilginçliğinden.
Ben de ona istinaden.
Evimiz pahalı fakat alıcısı var.
Hemen satabilir miyiz yani?
[Deniz] Yok satılmaz.
Aşkım biz bunları seninle sonra evde mi konuşsak?
Aşkım biz sonra konuşsak mı?
[sessizce] Ne yapıyorsun?
Eğer görmek isterseniz buyurun, evi gezebilirsiniz.
Sonra ikinci aşamaya, yani Mesude Hanım'ın
vasiyeti olarak hazırlattığı programa geçebiliriz.
-[Deniz, Güneş] Program? -Hı hı.
E biz… Biz bilmiyoruz program falan. Bize sadece ev dendi.
Tören mi olacak hayırdır? [güler]
Dediğim gibi, Mesude Hanım epey ilginç bir insandır.
[Mahir] Ha… Ee…
[mırıldanır]
-Ne oluyor? -Bilmiyorum.
Ha.
Bu da Mesude Hanım'dan âşıklara mektup.
[Deniz] Hı hım.
Size. Buyurun.
Tabii ki, teşekkürler.
Âşıksınız ya.
A… [boğazını temizler] Hı hı.
-Aşkım. -Hm. Canım.
Canım benim.
Güzelim benim.
-[fısıldar] Abartma. -Tamam.
Ne mektubu? Nereden çıktı mektup?
Niye hemen her şeye evet diyorsun, ben anlamadım ki.
Hiçbir şey için evet demek zorunda değiliz.
Hele sen hiç değilsin.
Ayrıca sen niye geldin o zaman benimle ya?
Madem her şeyi zora koşacaktın niye benimle geldin?
Ben dümen çeviremiyorum Güneşciğim, biliyorsun.
Ha, ben çok çevirebiliyorum sanki.
Bavulları taşıyan çocuğa senin sevgilin yok mu, bak benim var dedim.
Çocuk bahşişini bile almadan kaçtı.
Biraz abartıyorsun hakikaten.
Evin satış işlemlerini yarın başlatabiliriz değil mi?
Yok o kadar kolay olmayacak o iş.
O niye?
Ev kesin kültürel miras.
Çivi bile çakamazsın.
Satışı da çok zor olacak onu da söyleyeyim.
Neyse ki şanslısın. Mimarla geldin.
Evet ya çok şanslıyım. Mimarla geldim.
Deniz, sen evin satışına yardım etmek için mi geldin sadece?
Başka bir nedeni yok mu?
Kız kardeşine yardım etmek istedim.
Başka nasıl bir nedeni olacak, ne gibi?
Bilmem.
[Deniz iç çeker]
[kısık sesle] Allah Allah.
Niye soyunuyorsun ya sen?
Duşa gireceğim müsaadenle.
Ya… Yazımı yazacağım. Git içerde soyun.
Ne oldu? Dikkatin mi dağıldı? Kafan mı karıştı?
Bak orada peri bacaları var. Bak, tıkır tıkır yaz.
Ne yaparsan yap. Tamam?
Ne yaparsan yap.
Öyle yapacağım.
[iç çeker]
["Aşktan Ne Haber" şarkısını söylüyorlar]
[şarkı sürüyor]
[izleyiciler tezahürat eder, ıslık çalar]
[kıkırdar]
Yaptık! [güler]
Gayet iyiydik.
-Çok iyiydi be. Ha? Ne diyorsun? -Çok iyiydi. Gayet başarılı.
-Rezil falan da olmadık. Gayet iyiydi. -Olmadık değil mi? Herkes eğlendi bence.
Evet.
-Teşekkür ederiz. -[Deniz] Bravo. Bravo.
-Bravo. -Bravo.
-Kötü müydük? -Gayet iyiydin hayatım.
-Çok iyiydi saçmalama. Çok iyiydi. -[Beren] İyiydik değil mi aşkım?
Ben hiçbir şey duymadım valla.
Sen de söyleyeceksin birazdan.
-Ben de mi söyleyeceğim? Şaka yapıyor. -Söyleyeceksin.
Söyleyeceksin.
Buraya gelen şarkı söylüyor.
-O ne biçim kural öyle. Olmaz öyle şey. -Öyle bir kural.
[Beren] Bir şey diyeceğim,
biz kaçarız diye düşünüyorduk ama siz devam o zaman.
Evet. Deniz bana serenat yapacak.
-[Beren] Gerçekten mi? -Evet.
[Beren] A, a!
-[Deniz] Evet. -Sen niye böyle şeyler yapmıyorsun Ozan?
-Serenat? -Evet, bana.
Serenat ve ben?
-Öyle mi? -Evet.
[güler]
Sıkıldım ben, gidelim hadi.
-İyi. Tamam, biz o zaman kaçalım… -Biz kaçalım abi.
-Ver aşkım çantamı. -[Ozan] Al.
-Öpüyoruz sizi. -Görüşürüz.
Abi, kusura bakma.
İyi akşamlar.
Bu çocuk beni çok baydı ya.
Hiç sorma.
Hayır yani buna baktıkça Deniz'e puanım artıyor.
Deme öyle, deme.
Derim. Derim ben. Ayrıca ben de gidiyorum.
Bana serenat yapacak bir adam bulacağım kendime.
-[güler] -Siz çok sıkıcısınız.
-Bol şans. -A, bak.
[güler]
Ya, hadi sen de söyle.
Ben o işlerde hiç yokum, söyleyemem ki.
Söylersin ya. Belki seveceğin bir şarkı buluruz.
Yok diyorum söyleyemem.
Lütfen ya bakmadın bile. Gel.
Sen seç, sen söyle
ben acayip dinlerim. Ben dinleyeyim.
-Şarkı söyleyeyim mi sana? -Söylesene.
-Söyleyeyim mi? -Ne söyleyeceksin?
Seçeyim o zaman.
-Sürpriz? Tamam. -Sürpriz.
Bir tane daha alabilir miyim?
[barmen] Tabii abi.
["Saz mı Caz mı?" şarkısını söylüyor]
[şarkı sürüyor]
Ya sen ne güzel söylüyorsun ya. Gelsene beraber söyleyelim.
Böyle tek başına olmaz ama, gel gel.
Gel hadi gel. Bırak naz yapmayı, hadi ama ya böyle.
Oh!
Mahvettin ama ya.
[müşteriler şaşırır]
[müşteri] Gel! Gel!
[inler]
[Mesude Hanım] Sevgili Güneş.
Eğer bu mektubu okuyorsan, ben çoktan çiçek olmuşum,
yağmur olmuşum, vadiye karışmışım demektir.
Geldiğin için teşekkür ederim.
Hayatımın son vakitlerinde, yazılarınla ve yaşadığın aşkla hayata tutundum.
Bu coğrafyada maharetli insanlar
yıllarca maharetlerini kendinden sonra gelenlere devretti.
Namıdiğer, el verdi.
Ben aşkı yaşamanın da bir maharet olduğuna hep inandım.
Sen bu mahareti yaşamakla kalmıyor, başkalarına da ilham oluyorsun.
Bana da bunu yaptın.
Umutsuz olduğum son zamanlarımda, mum alevi gibi cılız umudumu yine yaktın.
-Bu sebeple de elimde kalan en kıymetlimi… -[Güneş] …en kıymetlimi,
o köhne evimi sana bırakmak istedim.
Ama öncesinde, kabul ederseniz sizi küçük bir yolculuğa çıkarmak istiyorum.
Bu da benim sana yazılarındaki gibi aşkı tasvir etme yolum olsun.
[Mesude Hanım] Aşkınızın, bu topraklarda yeşermeyeni bile yeşerteceğine,
geçtiğiniz her durakta aşka bir de benim gözümden bakacağınıza inancım tam.
Her durakta sana yeni bir mektupla sesleneceğim.
Umarım bu yolculuğa çıkarsınız.
Mesude.
Güneş.
[telefon çalıyor]
[iç çeker]
-Rauf Bey. -Deniz.
Ne yapacağız biz bu Kapadokya'daki evleri Deniz.
Kültürel miras mı diye bir ev sordurmuşsun galiba.
E, evet şey…
Ne derler? Bir miras davası vardı. Onu öğrenmek istedim bizimkilerden.
Londra'ya da gitmemişsin Denizciğim.
Iı… Gidemedim diyelim.
Uçağı kaçırdım maalesef, o yüzden ertelettim.
Deniz bak. Geçen toplantıda da konuştuk.
Özel hayatın seni ilgilendirir.
Güneş'i de severim.
Ama sen benim kıdemli mimarımsın.
Bu Londra işinde sana güvenmek istiyorum.
E, tabii ki, tabii ki Rauf Bey bana… güvenebilirsiniz.
O zaman toplantıyı erteleyecek kadar önemli ne var diye sormuyorum Deniz.
Zaman aleyhimize işliyor.
Sen böyle diyorsan tekrar aramama gerek yok diye düşünüyorum.
Dediğim gibi bana güvenebilirsiniz. Anlaştık Rauf Bey.
Tamam görüşürüz.
Tamamdır.
[iç çeker]
Hadi bakalım.
Geleyim mi?
Geliyorum. Duymuyorum ki.
Tamam, geliyorum ya.
[duyulabilir diyalog yok]
[Özgen] Geliyorum.
-[Hakan] …o daha iyi olur. -Gerçekten mi?
Hakan.
Özgen.
Kim bu kadın?
Özgen, bir sakin ol.
E, pardon. Hayırdır, sen kimsin?
Bu nasıl bir tavır ya, anlamadım ben.
-Özgen. -Ne Özgen?
Sen bana sakın Özgen deme. Sen sus.
Sen bu kadının ismini açıkla yoksa ben başka türlü seslenmek zorunda kalacağım.
Bu ne terbiyesizlik ya.
İki kadını aynı anda mı idare ediyorsun sen?
İnanmıyorum şu an ben bu yaşananlara.
[Özgen] Artık yaşanmış bitmiş yapacak bir şey yok yani.
Siz de kalkın gidin hanımefendi.
Yani ben bu adamın rızkını size yedirmem, kusura bakmayın.
Ay ne kadar avam bir kadınsın sen.
Böyle bir kadınla birlikte olan bir adamla bir gelecek kuramam Hakan, kusura bakma.
Beste, bir dakika.
-Bes… -Yürü Beste, aheste aheste değil.
Daha hızlı Besteciğim.
[güler] Çok iyi.
Özgen ne yapıyorsun ya?
Hoşlandım ben ondan.
-Nasıl? -Özgen.
Ne yaptın, Özgen?
[sertçe nefes verir]
Ama sen de niye kaş göz yapıyorsun o zaman.
Gel gel diyorsun burada.
Ben sana gelme dedim. Git dedim.
Gelme mi dedin? Böyle böyle yaptın. Ta oradan takip ettim.
Tamam. Gidelim açıklayalım şey diyelim şaka yapıyoruz aramızda arkadaşımla falan…
Ben gideyim, ben gideyim.
Sakın karışma. Ne diyeceğiz?
Özgen aslında benim arkadaşım. Muhabbet uzamasın diye
kızları başımdan savıyordu mu diyeceğiz.
Ne diyeceğiz?
Yok öyle diyemeyiz.
Ay çok özür dilerim ya.
Gerçekten çok özür dilerim.
A a, ben niye özür diliyorum ya?
Ben niye özür diliyorum? Kızın bana ne dediğini duymadın mı?
E sen de ağır konuştun ama.
Beste öyle bir kız değil.
Ha.
Beste öyle bir kız değil. Sen…
Kızı mı savunuyorsun bana?
Özgen, ben ondan hoşlanmıştım diyorum, anlamıyor musun?
Hoşlanmış mıydın?
Bir çuval inciri berbat ettin. Tebrik ederim.
Zaten zor hoşlanıyorum birinden.
Tam hoşlanmışım…
Gitti.
[iç çeker]
[kapı çalınır]
[kapı açılır]
Hah, Deniz.
Mesude mektupta bize adresler vermiş.
Keşke evin tapusunu verseydi direkt de bu kadar uğraşmasaydık.
-İyi misin sen? Bir şey mi oldu? -İyiyim, iyiyim bir şeyim yok.
Ne adresi vermiş?
Vasiyeti verdiği bu adresleri gidip görmemizmiş.
Herhâlde bizim için program yaptı.
Sevgili olarak.
Sevgili olarak görmemizi istemiştir Güneş.
Biz evin satışını yapıp dönmeyecek miydik ya?
Deniz, kadın bize ev bıraktı ev.
En azından anısı için bunu yapalım, değil mi?
Güneş hakikaten soruyorum,
tanımadığımız kadının oyununu oynamaya devam mı edeceğiz?
Evet anlıyorum işlerin var ama ben bunu yapmak istiyorum.
Zaten evi alırken içim rahat değil,
en azından istediği birkaç şeyi yapacağız, ne var bunda?
Anlıyorum ama daha ne kadar sürecek bu oyunlar.
Bak, avukata mimar olduğumu söylesek, bir an evvel evin satışını yapsak,
güzel olmaz mı?
Bence şöyle yapalım.
Sen burada kal, ben giderim.
[iç çeker]
Tamam, bekle bekle.
Geliyorum ben de. Ben de geliyorum, bekle lütfen bekle.
[pop müzik çalıyor]
[Hakan] Boran Bey.
-Fikret mi? -E, evet, ben Fikret.
Cüzdanım nerede?
E… Buyurun.
Kusura bakmayın bir karışıklık oldu.
Biz öyle insanlar değiliz.
Öyle mi?
Ne kadar?
Ne ne kadar?
Buldun ya telefonumu cüzdanımı, ne kadar istiyorsun söyle?
Yok. Siz yanlış anladınız, öyle bir şey yok.
Ya bırak şimdi numarayı bak beceremiyorsun da zaten.
Kaç para istiyorsan vereceğim söyle.
Öyle yalandan bir çarpmalar, bir oyunlar, bir şeyler.
Ne oluyor ya?
Birader, sen belanı mı arıyorsun?
Efendi gibi getirdim eşyalarını verdim, uzatma.
Öyle mi? Sen şimdi yani benim kim olduğumu öğrendin de ondan getirmedin yani, ha?
Bakmadın da internetten bu adamda para var mıdır, yok mudur?
Benim bir medya patronunun oğlu olduğumu bilmiyorsun.
Ya sen, sen ne iyi insanmışsın ya.
Ne diyorsun sen ya?
Ben ne bileyim kardeşim, sen kimsen kimsin beni ilgilendirmez.
-Bana bak. -Allah Allah.
Benim sevgilim uçtu gitti Kapadokya'ya. Kızı yalnız gönderdim senin yüzünden.
Ben de kaçırdım uçağı.
Sen nereye gidiyordun?
Londra'ya.
Bu da yalan. Ne işin vardı o zaman iç hatlarda?
E… Dış hatlara yetişiyordum.
Tamam, neyse ya. Üf! Hayret bir şey…
Ne o lan? Paranı mı sayıyorsun sen?
Hani derdin para değildi Fikretciğim, ne oldu?
-Borancığım. -Hı?
Sen galiba kavga etmek istiyorsun.
Gel diyorsun ağzımı burnumu kır diyorsun.
Sen nasıl bir tipsin ya?
Bak!
[eğitmen] Bir elin içinde, bir elin dışında.
Tutuyorsun karşılıklı. Yukarıya doğru çekiyorsun şöyle.
Yardım eder misin? Bece… Beceremeyecek gibi de. Beceremeyecek gibi.
Şu… Şunun… Şunun içine at.
-Kirleteceksin biraz da. -[eğitmen] Ayağını serbest döndür.
Kenara koy şimdi.
-[Deniz] Koy bakalım. -[eğitmen] Sürekli ayağınla döndürme…
Yukarıya doğru, süpersin.
Görmüyor musun? Dalgalı dalgalı.
Senin neyin düzgün Allah aşkına.
-Geldin bana laf söylüyorsun. -Gayet de düzgün.
Tamam, iyice yamulttun.
Bu.
-Bu. -[anlaşılmayan konuşmalar]
-Allah'ım… -Şöyle yapacağız mesela.
[eğitmen] Mesude Hanım'ın mektubu.
Teşekkür ederim.
[telefon bağlanmama sinyali]
Açmıyor.
-Kim açmıyor? -Açmıyor.
Kim açmıyor?
Hı?
Güneş. Sevgilim.
Acaba beni merak etmemiş mi Fikret, ha?
Nasıl? Merak etmiş işte.
On beş tane cevapsız arama vardı telefonunda Güneş diye.
Açsaydın. Deseydin ya o zaman,
ben telefonunu yanlışlıkla havaalanında aldım deseydin.
Sen de eşyalarını alır almaz para sayacağına kız arkadaşını arasaydın.
[iç çeker] Fikret.
[güler] Ya…
Hmm. Gel.
Bir şey diyeceğim ya yaklaş.
Şimdi bak kritik soru.
Sen…
En son biri için böyle içinden gelerek karşılıksız ne zaman bir şey yaptın?
Hiç sanmıyorum senin öyle bir şey yapacağını da.
Ya da biri senin için karşılıksız bir şey yaptı mı?
Hah, tabii…
Tabii…
Biri senin için karşılıksız bir şey yapıyorsa
seni zaten önemsiyordur.
Ben mesela… Ben mesela Güneş'i çok önemsiyorum.
Doğru.
Önemsiyordur.
Yaklaş uzak duruyorsun. Yaklaş bir şey daha.
Peki birinin,
birinin bir lafına…
Onca yol gidip onu kurtarır mısın?
Ya da biri, gecenin bir vakti işi gücü bırakıp seni
bir kızın yanından kurtarır mı?
-Değil mi? -Tabii ki.
Öyle birini buldun mu zaten kıymetini bileceksin, Fikret.
Önemli.
Doğru diyorsun ya.
Ayıp ettim Özgen'e.
Hm. Olabilir ya kardeşim
herkes hata yapabilir.
[geveler, güler]
Ben mesela,
evlilik teklifi ettim. Nerede biliyor musun?
-Huzur evinde. -Yok artık.
-Sus. Sus. -Yuh. [güler]
Olacak iş değil oğlum, vallaha.
[iç çeker]
Yok yok. Bir dakika.
Ben şimdi gidiyorum, yine Kapadokya'ya gideceğim.
Yeniden evlenme teklifi edeceğim.
Hadi güle güle.
Gidiyorum.
-Haberleşiriz kanka, tamam. -Olur olur.
-Hadi Allah'a emanet ol. -[Hakan] Haberleşiriz.
[düşme sesi]
["Back To The River" çalıyor]
Tip.
[şarkı sürüyor]
Sen ciddi olamazsın ya.
Hadi artık, lütfen ya.
[Güneş] Tamam ya, tamam.
Geldik işte burası.
Ay.
Çok güzel değil mi?
Çok…
[şarkı sürüyor]
-[rehber] …bu peri bacaları… -Merhaba.
Merhabalar, hoş geldiniz.
Rüzgâr ve suyun aşındırmasıyla oluştuğuna dair…
Bazı bilgiler de Erciyes Dağı'nın püskürttüğü lavların
yıllar geçtikçe yine rüzgâr ve suyun…
[şarkı biter]
Mesude Hanım'dan size mektup.
Teşekkürler.
[iç çeker]
Açmayacak mısın?
İlk mektubu aldığımdan beri, sonum Mesude gibi mi olacak diye düşünmeden duramadım.
Tanımadığın birine ev bırakacak kadar zengin olmaktan mı korkuyorsun?
[iç çeker]
Hayır. Yalnız olmaktan.
Düşün, tanımadığın birine yaşadığın evi, tüm anılarını bırakacak kadar yalnız.
Sen yalnız değilsin ki, ben varım.
Kapadokya'dan sonra ne olacak?
İkimiz de kendi yolumuza dönmeyecek miyiz?
[derin nefes alır, iç çeker]
Mesude çok güzel anlatmış.
Önünde sonunda şu ayaklarımızı yerden kesen balondan inmeyecek miyiz?
Gel o zaman, hatırlayalım bakalım nasıl kesiliyormuş ayaklarımız yerden.
Metafordu söylediğim.
Konuşmadan bunu mu anladın?
Bekle.
[şarkı tekrar başlar]
[iç çeker]
Sen ciddi misin?
[Deniz] Gayet ciddiyim.
Gerçekten biniyoruz yani.
[Deniz] Aynen öyle.
İyi alıştın sen maceraya.
Tabii ki.
Bekle.
Pardon. Bu çok alevli olmadı mı ya?
[Güneş] Ya boş ver onu şuraya baksana.
Yani bir tık düşüğünü yapsak da sanki kendi kendine çıkacakmış gibi.
Bunlar da şovun hep parçası. Bu kadar abartılacak ne var
-hiç anlamadım yani. -Ya, huysuzluk yapma.
Şuraya bak bir. Şu manzaraya da güzel değil diyemezsin.
[alevler gürler]
Şurayı görüyor musun? İnanılmaz.
[Deniz] İnanılmaz gerçekten.
[romantik müzik çalıyor]
[müzik sürüyor]
[dans müziği çalıyor]
Selam.
Çok güzel olmuşsun.
Teşekkür ederim.
Sen de fena sayılmazsın.
Bu arada Mahir'in gözü üzerimizde olacak bu akşam haberin olsun.
Farkındayım. Bu yüzden onur konuğuyuz ya zaten.
Nerede o, gördün mü?
Şurada ilerde. Birine kur yapıyor.
Mahir'e bak nasıl dans ediyor.
Birini mi bulmuş o?
İyi ne güzel işte. Bizi rahat bırakır bu akşam.
Sen de ben de rahat ederiz.
Oho… Aşk yaşanıyor orada bak.
Ciddi misin ya?
Pe… Pervin. Pervin o.
-Kim? -Pervin burada, Pervin.
[çığlık atar] Sürpriz.
Ay pardon.
Aşklarım.
Ne habersiniz?
İyiyiz, siz?
Siz tanışıyor musunuz?
Sizin sayenizde tanıştık. [güler]
Sizin işleri organize ederken
bir baktık biz kendimizi konuşur olmuşuz.
Mesajlaşıyoruz, birbirimize fotoğraflar gönderiyoruz falan.
-[Mahir] Ya. -Nasıl? Olay. [güler]
Nasıl fotoğraflar onlar?
[Güneş] Pervin?
-[Pervin] Hı? -[Mahir boğazını temizler]
Mahir bizi hâlâ sevgili olarak biliyor, değil mi?
Değil misiniz?
Hep birlikteymişsiniz,
hiç ayrılmıyormuşsunuz. Ha?
-Öyleyiz de. -Ay! Darısı başımıza.
Bana bak, yazın için ilhamını da buldun işte.
-Fena mı? -[güler]
Aşk çok güzel şey çocuklar.
Çok güzel bir şey.
İçkilerimizi tazeleyelim mi?
-Ay hadi. -Hı.
-Biz gidiyoruz, görüşürüz yine. -Hadi görüşürüz.
İyi eğlenceler.
-Bir şeyler… -İçsek?
Margarita?
Ben alayım geleyim.
Bu tarafta.
[müzik değişir]
Burayı da dağıtacak mısın bu gece?
Bu gece olaysız bitsin istiyorum.
Gece uzun Güneşciğim. Senin sağın solun belli olmaz.
Belayım ben Deniz.
Hadi o zaman.
Dans mı edeceksin?
Dans ederken düşme diye elini tutacağım.
Düşmem ki, yakalarsın.
["You're In Danger" şarkısı çalıyor]
[müşteriler tezahürat eder]
[şarkı sürüyor]
Bravo!
Bravo! Bravo!
[şarkı biter]
[Güneş] Sende ne numaralar varmış ya.
Sevgili olduğumuza inanmıştır artık.
Ha, bütün bu şov, bu eğlence görev icabıydı diyorsun.
Yo.
İyi ki gelmişiz diyorum.
Senin bekleyenin varsa, dönelim yarın istersen.
Vedalaşmayı ertelediğim biri var.
Biraz daha uzatırsak otele geçerken
gün doğumunda balonları seyredeceğiz neredeyse.
Seyredelim o zaman.
Ciddi misin?
[güler] Hem ciddiyim hem sarhoşum.
Peki madem.
Bu sefer de sarhoş görelim balonları.
Bir şey itiraf edeceğim.
Yarın da sarhoştum deyip hatırlamayacağım.
[güler]
Olur.
Gelirsin diye beklemiştim.
İyi ki geldin.
Biz de bir şey itiraf edeceğiz o zaman.
Podcast'i dinledim.
[iç çeker]
Bir şey demeyecek misin?
Söylediklerimi dinlemişsin zaten.
E sunucuya anlatıyordun gayet güzel, dinleyenlere de.
Of Deniz ya.
Bu şeye mi bağlanacak şimdi, aramızda yine başkaları var.
Hayır hayır öyle bir şey değil. Onu demek istemedim. E…
Çok sevdim, çok…
Çok beğendim yani yayını.
Teşekkür ederim.
Sanırım ilk kez yaptığım bir şeyi takdir ettin.
[güler] Burası da şeye mi bağlanacak, beni yeterince onaylamadın muhabbetine.
-He öyle mi? -[güler] Hayır.
Parktaki günümüz var ya.
Nasıl o günü hep hatırlıyorsam, bu geceyi de hep hatırlayacağım.
[telefon titreşir]
-[düğme sesi] -[titreme durur]
[boğazını temizler]
Biz de iyi kaptırdık vallaha oyuna.
Avukatı da atlattık. Oyun da bitti.
Bugün döneriz gibi ha?
-Deniz bir saniye. -Uh… Şey yapalım mı?
Bir uyuyalım. Sonra konuşuruz üstüne.
Ben kanepede yatarım.
Hadi güzelce dinlen. İyi geceler.
Deniz.
[iç çeker]
Deniz.
Bir bekler misin, konuşalım?
[iç çeker]
Güneş. Uh…
Tuhaf bir şey yaşıyorum.
Sonra konuşalım mı?
[yolcu] Sevgilin yani.
Sen niye geldin Deniz?
Kardeşine yardım etmek istedim, kabul etmedin.
Ben de fiziken geldim.
Yanında olmak istedim.
Buradayım.
[Boran] Güneş.
Boran.
[gerilimli müzik çalıyor]
Yalnız dönmeni istemedim.
Ne oldu?
Beni gördüğüne sevinmedin mi?
Sevgili olduğumuzu söyledim de hiç bana inanmadılar.
Sen söyler misin şu odanın anahtarını versinler gidelim.
Vallaha çok bitiğim.
[gerilimli müzik yükselir]